Zdrowe jelita – zdrowe gołębie

Optymalizacja funkcjonalności gastrycznej jelit.

Termin zdrowie jelit nabiera coraz większego znaczenia w żywieniu zwierząt, wpływ na to mają osiągnięcia naukowe oraz nowoczesne strategie żywieniowe. Z naukowego perspektywa jednak nadal nie istnieje porozumienie w sprawie dokładnego wyodrębnienia czynników odpowiedzialnych za zdrowie jelit.

Cała seria pozytywnych funkcji na które wpływa zdrowy przewód pokarmowy jest związana ze zdrowiem jelit. 

-Skuteczna funkcja trawienna oraz wchłanianie składników odżywczych, 

-brak zaparć, rozwolnień, chorób

-wysoki status immunologiczny,

– dobre samopoczucie zwierząt. 

Stabilna, zdrowa flora jelitowa jest ściśle związana ze zdrowymi jelitami.

Jednak utrzymanie zdrowia jelit to bardzo złożony temat i oparty na delikatnej równowadze między spożywanymi składnikami odżywczymi, mikroflora bakteryjna symbiotyczna stan błony śluzowej z oraz nabłonek trawienny. Skład i jakość paszy ma szczególne znaczenie dla zdrowia jelit. Te czynniki mogą być bardzo cenne lub niezwykle szkodliwe dla zdrowia jelit.

Znaczenie mikrobiomuMikrobiom jelitowy jest bardzo złożoną społecznością którą tworzą  różnorodne mikroby. Bakterie, które są zdecydowanie największą grupą społeczności drobnoustrojów, wspierają lub przyjmują szeroki zakres funkcji, takich jak: trawienie błonnika lub składników odżywczych, regulacja funkcji nabłonka, uwalnianie przeciwbakteryjnych peptydów, regulacja funkcji szczelności jelit, ochrona przeciwko kolonizacji patogenów, regulacji pracy śluzówki oraz systemu odprnościowego. Szczególnie ochrona przed kolonizacją patogenów jest kluczem do utrzymania zdrowia jelit. Jakikolwiek negatywny wpływ na florę jelitową, np. przez podanie z paszą antybiotyków lub niezrównoważonego spożycia składników odżywczych wpływa na zmniejszenie funkcjonalność i odporność immunologiczna od strony jelit. Utrzymanie tego złożonego i wrażliwego ekosystemu jest podstawą do utrzymania układu odpornościowego w jak najlepszej kondycji i sprawności.

W celu promowania i wzmacniania mikrobiomu stosuje się specjalne dodatki paszowe, takie jak probiotyki, prebiotyki i organiczne kwasy tłuszczowe lub olejki eteryczne. Rosnąca grupa dodatków funkcjonalnych do pasz oferuje wiele jeszcze niezbadanych podejść do mogących pozytywnie wpływać na zdrowie jelit. Biorąc pod uwagę możliwe pozytywne i negatywne interakcje, ten częściowo niezbadany segment staje się jeszcze bardziej obszerny. Są to średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe. Wysoce skuteczne dodatki podnoszące zdrowie jelit.

Antybakteryjne działanie MCFA

Kwasy tłuszczowe o średniej długości łańcucha (MCFA) są nasyconymi kwasami tłuszczowymi o długości łańcucha węglowego od 6 do 12 atomów węgla. Występują głównie jako trójglicerydy średniołańcuchowe w pewnej ilości tłuszczu mlecznego, niektórych gatunków i pasz na bazie roślin, takich jak olej kokosowy i olej z ziaren palmowych. 

Są to w szczególności: 

kwas kapronowy C6, 

kwas kaprylowy C8, 

kwas kaprynowy C10 

kwas laurynowy C12. 

Silne środek przeciwbakteryjne i przeciwwirusoweIch działanie zostało udowodnione u wielu badaniach naukowe. Poziom aktywności MCFAs jednak zależy od wielu czynników dodatkowych. Szczególnie czysty średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe mają kilka negatywnych właściwości, które ograniczają ich skuteczność i możliwe zastosowania. Z powodu korelacja MCFA ze wartością pH środowiska aplikacji ma istotne znaczenie. Badania in vitro wyraźnie wykazują, że skuteczność MCFA zmniejsza się wraz z pogarszanie się wartości pH.

Sposób działania MCFATryb działania MCFAs opiera się na destabilizacja membran ściany komórkowej i błony cytoplazmatycznej szkodliwych bakterii to główny mechanizm ich działania. W tym proces, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe atakują i niszczą  błonę zewnętrzną bakterii. Ten efekt bakteriobójczy może działać na różne bakterie o odmiennej strukturze ścianie komórkowej – zarówno dla bakterii Gram-ujemnych, jak i Gram-dodatnich. Oprócz ich działania antybakteryjnego, wykazują wysoki poziom aktywności przeciwwirusowej.

Białko w sporcie gołębiarskim

Dzięki  upowszechnieniu  technik separacji  membranowej z płynnej  serwatki odzyskuje się obecnie szereg cennych składników,  w tym białko, laktozę i związki mineralne. Na rynku Polskim oferowane jest kilka typów odwodnionej  serwatki w proszku o wysokiej zawartości laktozy i niskiej zawartości białka oraz takie jak oferowane przez nas Białko na loty i lęgi będące koncentratem białek serwatkowych (WPC) o zawartości  białka dochodzącej do 80%. Białko produktów serwatkowych jest doskonałym źródłem aminokwasów niezbędnych dla młodych ptaków w fazie wzrostu, jak i dorosłych. Często jego wysoka cena jest główną przeszkodą dla szerszego wykorzystania WPC  w odbudowie po wysiłkowej oraz całorocznej hodowli gołębi pocztowych . Niektóre badania pozwalają zakładać, dodatek białka serwatkowego może pobudzać rozwój kosmków jelitowych, a w konsekwencji poprawiać trawienie  i wchłanianie przez ptaki składników odżywczych paszy. Wyniki eksperymentów modelowych  sugerują także, że wprowadzenie do paszy określonej  ilości tego białka może korzystnie wpływać na przebieg procesów utleniania  komórkowego, chroniąc organizm przed stresem oksydacyjnym. Głównymi składnikami białka zawartego w WPC (80–90% całej frakcji)  są: β -laktoglobulina,  α -laktoalbumina i immunoglobuliny. Białko  serwatkowe stanowi bogate źródło aminokwasów  niezbędnych, zawiera ono  lizynę, treoninę, tryptofan, izoleucynę i leucynę  w ilościach zdecydowanie wyższych od stwierdzanych w  białku soi czy pszenicy. O wysokich walorach odżywczych białek wyizolowanych z serwatki świadczą wyniki testów żywieniowych  prowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych (głównie szczurach), w których bada się wskaźniki wartości biologicznej (ang. BV) oraz wydajności wzrostowej (ang. PER) białek pochodzących z różnych produktów żywnościowych. Wartość  BV białek  serwatkowych, określająca  ilość białka wykorzystanego  do celów anabolicznych (zatrzymanego w organizmie) w stosunku do białka spożytego (pobranego  z dietą, strawionego i wchłoniętego) przewyższa  referencyjną  wartość tego wskaźnika  przyjętą za 100 dla białek  jaja kurzego. Również wielkość  PER, wyrażająca stosunek przyrostu  masy ciała badanego osobnika do ilości  białka pobranego w czasie doświadczenia, wskazuje na bardzo dobre wykorzystanie białek serwatki w procesach wzrostu (>3  g/g). Istnieją  jednak przesłanki  świadczące o tym, że nawet niewielki udział białek serwatkowych  w paszy może poprawiać wskaźniki hematologiczne  krwi ptaków oraz ich zdrowotność. W badaniach wykazano również, że β – laktoglobulina wchodząca w skład tych białek stanowi źródło dipeptydu  γ -glutamylocysteiny, który jest prekursorem glutationu związku o silnych właściwościach przeciwutleniających (Anderson i Meister, 1983). Zredukowany  glutation (GSH) usuwa wolne rodniki i tym samym chroni błony komórkowe, DNA i białka organizmu przed stresem oksydacyjnym, a także przed ksenobiotykami (Lorenc-Koci, 2003). 

Stosowanie dodatkowo Białka na loty i lęgi do paszy może  wzmacniać naturalną odporność organizmu i zapobiegać  ujemnym skutkom zwiększonej syntezy wolnych rodników u ptaków poddanych działaniu  niekorzystnych warunków środowiskowych oraz stresowi który jest wywoływany przez niekorzystne temperatury, treningi jak i same loty. Można również  przypuszczać, że antyoksydacyjne działanie białek serwatkowych będzie  wspomagać lub zastępować podobne funkcje innych egzogennych substancji, np. witamin zwłaszcza witaminy C.

Witamina C w sporcie gołębiarskim.

Witamina  C (kwas askorbinowy)

W  organizmach  zwierząt, które  dla swoich potrzeb  same syntetyzują kwas askorbinowy,  witamina ta tworzy się z D-glukozy

Dzięki  właściwościom  oksydoredukcyjnym witamina C chroni zwierzęta przed  wieloma szkodliwymi czynnikami. Poziom witaminy C w organizmie zależy od  jej wchłaniania z przewodu pokarmowego oraz syntezy przez tkanki i florę bakteryjną jelit

Ptaki,  posiadają  zdolność syntetyzowania tej  witaminy z glukozy przez swój  organizm, dzięki czemu podnosi się ich  kondycja życiowa. Zdolność do syntezy jest uwarunkowana  obecnością enzymu oksydazy L-gulono-laktonowej, przekształcającej  L-gulonolakton w kwas L-askorbinowy.

Synteza  witaminy C różni  się u poszczególnych  gatunków ptaków i zależy  od ich zapotrzebowania, składu  dawki pokarmowej, stanu czynnościowego  wątroby i nerek Jednakże, w przypadku szkodliwego działania czynników środowiska stopień tego  procesu może ulegać zmianie.

Wskazane jest wówczas podawanie witaminy C w ramach profilaktyki. Kwas  askorbinowy należy do witamin rozpuszczalnych w wodzie, a więc jest  łatwo wydalany z organizmu wraz z kałem lub moczem. W celu uzupełnienia  strat tej witaminy konieczne jest codzienne dostarczanie jej wraz z pokarmem, zwłaszcza w takich niekorzystnych warunkach  otoczenia, jak: wysoka temperatura, nadmierne zagęszczenie i transport zwierząt oraz w stanach przeziębienia i stresu.

Do  celów  paszowych wytwarzane  są bardziej stabilne  niż w prefiksach preparaty tej witaminy,  które w przewodzie pokarmowym uwalniają kwas askorbinowy

Mikrokapsułkwa witamina C o przedłużonym uwalnianiu  — C6 H8 O6 — kwas L-Askorbinowy numer CAS 50-81-7, minimalna zawartość witaminy 97% (2,99% stanowi otoczka).

Mikrokapsułkowa postać – witamina C jest uwalniana dopiero w jelicie, jako że otoczką jest etylocelulozą nie jest ona trawiona w żołądku. Witamina jest osmotycznie uwalniana przez dyfuzję z otoczki. Otoczka nie ma wpływu na absorbcję. Poziom absorbcji wynosi 99%. Dzięki formie otoczkowanej można podawać wielokrotnie większe dawki witaminy C niż przy tradycyjnej jej formie, nie powodując przy tym zaburzeń trawiennych.

Aby była łatwiejsza do podania rozpuszczamy ją w wodzie do picia dla gołębie, a to co pojawia się w niej jako pływające drobinki są to fragmenty nierozpuszczonej otoczki etylocelulozowej która jak wcześniej wspomniałem nie ma znaczenie dla absorbcji samej witaminy C.

Witamina C odgrywa bardzo ważną rolę w jakości skorupki jajek. Wiąże się to z faktem, że kwas askorbinowy wpływa na proces tworzenia kolagenu, stanowiącego osnowę, na której odkłada się wapń.  Jest także niezbędny w przekształcaniu witaminy D 3 w jej aktywną formę, która wpływa na procesy mineralizacji.

Wpływa  również większy  współczynnik zapłodnień  i wylęgowości jaj pochodzących  od ptaków karmionych paszą z dodatkiem  witaminy C. Jest ona bowiem wykorzystywana  do produkcji nasienia i utrzymania go w dobrej jakości, wpływa na ruchliwość plemników oraz zapobiega ich aglutynacji.  W związku z tym niedobór tej witaminy wiąże się z pogorszeniem wyników zapłodnienia

Jedną  z biologicznych  funkcji kwasu askorbinowego  jest biosynteza wspomnianego już  kolagenu, który uczestniczy w spajaniu  komórek, wchodzi w skład tkanki łącznej  skóry, kości, i ścięgien. Witamina C zapewnia prawidłowy  przebieg produkcji kolagenu – bierze udział w przekształcaniu  proliny w hydroksyprolinę oraz chroni kwas hialuronowy przed depolimeryzacją  poprzez stymulowanie powstawania inhibitora hialuronidazy, która rozkłada kwas hialuronowy.

A  zatem,  niedobór witaminy C prowadzi do dystrofii tkanki łącznej. Wytwarzane są mniejsze ilości włókien kolagenowych  i połączeń kwasu hialuronowego z białkiem przez fibroblasty. W następstwie tego naczynia krwionośne, narządy  i błony zawierające tkankę łączną stają się mniej elastyczne oraz bardziej kruche i podatne na powstawanie stanów zapalnych.

Ponadto,  kwas askorbinowy  wywiera wpływ na procesy  odpornościowe organizmu,
dlatego  też jest  wykorzystywany  w leczeniu wielu chorób.

Jego właściwości immunologiczne wynikają  z tego, że pobudza aktywność i migrację granulocytów, monocytów, makrofagów i limfocytów oraz bierze udział w powstawaniu  immunoglobulin IgB oraz IgM.

Witamina  C w dużych  ilościach gromadzi  się w monocytach i limfocytach  – ważnych elementach układu immunostymulacyjnego,  a uwalnia się dopiero w czasie ich rozkładu. W błonie  śluzowej jelit zawarte są limfocyty, które tworzą grudki chłonne. Są one miejscem  wytwarzania limfocytów zawierających witaminę C. Przechodząc następnie do nabłonka  jelitowego ulegają aktywacji przez bakterie jelitowe, co powoduje wzrost reakcji immunologicznych ustroju.

Podawanie  kwasu askorbinowego  wywiera pozytywny wpływ na zwierzęta, szczególnie  narażone na stres.

Rola  witaminy  C jako czynnika  łagodzącego stres polega  na uczestniczeniu jej w syntezie  adrenaliny i noradrenaliny oraz ochronie adrenaliny przed utlenianiem. Stężenie witaminy C w przysadce mózgowej i korze nadnerczy jest kilka razy wyższe w porównaniu do innych  narządów i znacznie spada podczas silnych stresów

Silnym czynnikiem  stresowym jest też  dla ptaków wysoka temperatura,  przekraczająca optymalną wartość 18-20˚C.